WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 6
Masz jakieś problemy?
Nie bądź taka.
Cokolwiek zrobisz, dam sobie radę.
Bądź
grzeczna.
Nawet gdy się rozstawałyśmy,
nie powiedziała,
że po mnie wróci.
- Słyszałaś o Soo-ah? - Co?
Mieszka w domu dziecka Gaenari. To niedaleko mnie.
Widziałem, jak stamtąd wychodzi.
Czyli co?
Ona naprawdę jest sierotą?
Rety. Rodzice ją porzucili?
Szkoda mi jej.
Soo-ah, chcesz?
OH SOO-AH
Naprawdę mi to dajesz? Jestem głodna, więc chętnie wezmę.
Mam też mleko.
Dziękuję.
Jesteś super.
CHOI GYEONG-HUI
Czemu to zrobiłaś?
- To nie ja. - Na WF-ie
wszyscy oprócz ciebie byli na boisku.
Źle się poczułam, poszłam do pielęgniarki.
Inni uczniowie mówią,
że Gyeong-hui zawsze była dla ciebie miła.
Miła?
Jakby rzucała drobne bezdomnemu?
- Co? - Czemu pani mi nie wierzy?
Bo jestem sierotą?
Nieważne.
Możesz odejść.
Do widzenia.
Straciłaś szansę.
Żeby to przemyśleć i przeprosić.
Nie potrzebuję
takiej szansy.
Siedemnaście lat to niewiele.
Biedna dziewczyna, którą porzucili nawet rodzice.
Uznałam,
że powinnam o siebie dbać.
Biedna dziewczynka, której nikt nigdy nie kochał.
Uznałam,
że powinnam kochać siebie.
Nasza firma prowadzi fundację.
Chcemy zapłacić za twoje czesne i utrzymanie.
Co ty na to?
Od tamtej pory się usprawiedliwiam.
Przepraszam.
Wolałabym, żeby ktoś
pobił mnie za to,
że zdradziłam przyjaciela
i zwróciłam się przeciw niemu.
Całe życie się starasz.
Nie zrobiłaś nic złego.
Rzecz w tym...
Saeroyi.
Mów, śmiało.
Jak dla mnie...
zawsze...
błyszczysz...
zbyt mocno.
Obrona.
Kodeks Karny, artykuł 32.
Yi-seo.
Pocałunek bez zgody drugiej strony
to nieprzyzwoita napaść.
Yi-seo, co ty robisz?
Rety.
Przeszkadzam?
Zgodziłeś się na ten pocałunek?
Oszalałaś?
To mnie otrzeźwiło.
Wszyscy czekają.
To nasze pierwsze firmowe spotkanie.
Jesteś szefem, musisz tam być.
Idź przodem. Zamówię jej taksówkę i przyjdę.
Nie trzeba, nie przejmuj się mną.
Ja zamówię jej taksówkę.
Gdzie mieszkasz?
Pytam, gdzie mieszkasz.
Nie trzeba.
Macie firmową kolację?
Tak.
Piłam na pusty żołądek, jedzenie dobrze mi zrobi.
Mogę do was dołączyć?
Co?
Co to za pomysł? To spotkanie firmowe.
Pytałam twojego szefa, nie ciebie.
Mogę?
Nie?
Najpierw trzeba to wstrząsnąć.
O tak.
- Saeroyi, poleję ci. - Dobra.
Ciężko dziś pracowałeś.
Nie jestem pewna, czy powinnam tu przychodzić.
Sama chciałaś, a teraz masz wątpliwości?
Jako przyjaciółka naszego szefa jesteś tu mile widziana.
Pokażcie jej to.
- Boże. - Dziękuję.
Mam wrażenie, że skądś cię kojarzę.
Możliwe, pracuję w Jangga Pub.
Ty też wyglądasz znajomo.
No tak...
W zeszłym roku chcieliśmy wejść...
No tak, niepełnoletni!
Głupi gówniarze, czyli próbowaliście wejść do różnych barów.
Przepraszam.
Nigdy wcześniej się nie widzieliśmy?
Nawet wtedy wydałeś mi się znajomy.
Nie wiem.
Ale dobre mięso.
Fakt. Co to jest?
Boczek. Zjedzcie go ze szczypiorkiem.
Będzie jeszcze smaczniejszy.
- Smakuje ci, Hyun-yi? - Tak, bardzo.
To dobra restauracja, pisałam o niej na blogu.
Dałam jej cztery gwiazdki.
Taki wynik od ciebie znaczy, że musi być świetna.
A DanBam?
Ile gwiazdek dajesz nam?
DanBam?
- Trzy. - Trzy gwiazdki?
Serio? Tylko tyle?
Trzy gwiazdki znaczą, że to całkiem niezła knajpa.
Ciekawe.
W Itaewon jest jakiś lokal godny pięciu gwiazdek?
Jest.
Jangga Pub.
Lokalizacja, obsługa i wystrój.
Wszystko jest idealne. Ale i tak najlepszy
jest smak.
Podobno prezes sam wymyślił przepisy.
Niesamowity człowiek.
Hyun-yi mu dorówna.
- Co? - Nie zrozumcie mnie źle.
Hyun-yi już dobrze gotuje.
Ale Jangga to wielka korporacja, ma ponad dziesięć różnych marek.
Mają o wiele większą firmę i zupełnie inne cele niż my.
Nieprawda.
Chcę zrobić z DanBam franczyzę.
Samo rozszerzenie działalności nie wystarczy, żeby zostać franczyzą.
Nie liczę, że będzie łatwo.
Jestem gotów na wyzwania.
Samemu byłoby mi trudno,
ale mam was.
Uda nam się, jestem pewien.
Wierzysz, że nie możesz nic osiągnąć, bo jesteś biedny i siedziałeś?
W takim wypadku faktycznie nic nie zdziałasz.
Muszę spróbować.
Jeśli on w nas wierzy, to tak będzie.
Staniemy się franczyzą i osiągniemy wszystko, co chcemy.
Będę pracować pięć...
Nie, dziesięć razy ciężej.
No to pozostaje nam mu zaufać i spróbować.
Damy...
- Radę! - Radę!
Mówi pani to, co chcę słyszeć.
Pora działać,
nie mówić.
Czemu kłamałaś?
O czym ty mówisz?
Dowiedziałam się,
kto doniósł na nas na policję.
I nie wierzę, że próbowałaś go pocałować.
Strasznie chamsko się wtrąciłaś.
Co cię to obchodzi? Myślałam, że Saeroyi ci się nie podoba.
Bardzo mi się podoba.
Serio? Powodzenia.
Jestem nieco dziwna,
więc w gimnazjum musiałam chodzić na terapię.
- Co? - Lekarz powiedział mi,
że na 79% mogę być socjopatką.
No i?
Chcesz mi powiedzieć,
że jesteś psycholką?
Dążę do tego,
że pewni ludzie osiągają swoje cele za wszelką cenę.
Jeśli ktoś stanie im na drodze,
zrobią wszystko, żeby zniszczyć tę osobę.
Ja taka jestem.
- No to co... - Pozwól...
Pozwól,
że powiem wprost.
Mój szef mi się podoba.
Jasne.
Ale to kiepsko się składa.
Mówiłam ci już,
że Saeroyi się we mnie kocha.
Wiesz o tym.
No to nie mam wyboru.
Będę musiała
cię zniszczyć.
Powodzenia.
Ślicznotko.
Seo Jeong-in z Jea Foods?
Tak, ty pewnie jesteś Jang Geun-won.
Tak, przepraszam za spóźnienie, utknąłem w korku.
Nie szkodzi.
Złożyłam już zamówienie, to chyba nie problem?
Nie.
To twój pierwszy raz?
- Co? - Wydajesz się spięty.
Albo ci się nie spodobałam.
Czemu miałabyś mi się nie podobać? Jea Foods to świetna firma.
Proszę bardzo.
Spróbuj, to zapiekany kurczak.
Smaczny.
Nie przepadam za kurczakiem.
Zabawne.
Nie sądziłam, że dziedzic największej koreańskiej firmy gastronomicznej
nie lubi kurczaka.
- Mogę prosić o menu? - Oczywiście.
- Panie prezesie. - Chwileczkę.
Panie prezesie.
- O co chodzi? - Na tym rodzinnym zdjęciu...
Ten chłopak obok pana to pański syn?
Mój młodszy syn.
Czy pan
wysłał go do pracy u Saeroyiego?
Słucham?
Gdzie go wysłałem?
Pana młodszy syn.
Dlaczego pracuje w DanBam?
Co?
Mówi pani,
że Park Saeroyi jest szefem Geun-soo?
Tak.
Przepraszam, widzę, że pan nie wiedział.
Jak im się powodzi?
Dobrze.
Mają nawet kolejki. Bar prężnie się rozwija.
PREZES JANG DAE-HEE
Przyszedł dyrektor Jang Geun-won.
Niech wejdzie. Proszę podać nam herbatę.
Jego bar ma powodzenie?
Dlaczego?
- Wrócę później. - Nie ma potrzeby.
Jak poszła randka?
Nic z tego nie będzie.
Siadaj. Chcę, żebyś też to usłyszał.
Do niczego nie doszło.
PROFIL
JO YI-SEO
Nazywa się Jo Yi-seo.
Jo Yi-seo? O co chodzi?
O DanBam.
Ma 20 lat?
Tak.
Co może wiedzieć dwudziestolatka?
Myśli pani, że jego bar ma powodzenie
dzięki niej?
Tak.
To gwiazda Internetu i słynna blogerka.
Zna się na marketingu.
Jest młoda, ale zna się na tym rynku
i umie ocenić sytuację.
Jest bystra i wnikliwa?
Ciekawe.
Słucham?
Mam o pani takie samo zdanie.
Dziękuję.
A co pani sądzi
o Park Saeroyim?
Moim zdaniem Saeroyi
działa gwałtownie i głupio.
Zawsze taki był.
Ludzie rzadko się zmieniają.
Jest miękki,
ale wytrzymały.
Większość ludzi nie zatrudniłaby 20-letniej menadżerki.
Ale jemu się to opłaciło,
ma dobrego nosa.
Gdy wyznaczy sobie cel,
zawsze go osiąga, nawet jeśli trochę to potrwa.
Swoją szczerością i otwartością zaskarbia sobie zaufanie pracowników.
Przeceniasz go.
Ilu ma pracowników? Czterech? Pięciu?
Jeśli sam nie umie nimi zarządzać, jest głupi.
Dlaczego przejmuje się pan takim małym barem?
My też tak zaczynaliśmy.
Człowiek, który wyznaczy sobie cel, może sporo osiągnąć.
Słucham dalej.
Obecny cel Saeroyiego
to stworzenie z DanBam franczyzy.
Franczyzy?
Chyba zwariował.
Na dziś wystarczy.
Proszę dalej go obserwować.
Dobrze.
Prezes poprosił panią Oh, żeby miała oko na DanBam,
bar, który prowadzi Park Saeroyi.
„Park Saeroyi”.
„DanBam”.
MENADŻERKA, JO JEONG-MIN
Pani Jo, pani córka dostała się na Uniwersytet Sungyoon?
Tak, miała najlepszy wynik.
Czyli pewnie pracuje tylko dorywczo.
Słucham?
Proszę zobaczyć. To Yi-seo.
DZIĘKI ZA WIZYTĘ W DANBAM
JUTRO POWRÓCIMY Z JESZCZE LEPSZYM JEDZENIEM I OBSŁUGĄ
Dziękuję.
Co? Chcesz mój numer?
Tak, dasz mi numer?
Przykro mi.
Proszę.
Przepraszam, już mi się ktoś podoba.
Jaki mamy utarg?
Dziś 36 200 000 wonów.
Nieźle.
To dzięki tobie.
Chcę jeszcze lepszych wyników.
Co myślisz o mojej ostatniej propozycji?
- O występie w telewizji? - Tak.
Mogą nas nie wybrać, nawet jeśli się zgłosimy.
Mówiłaś, że to najskuteczniejsza reklama, więc spróbujmy.
Dobra.
Ale nie zmień zdania, gdy odniesiemy sukces.
- O co ci chodzi? - O warunki mojego zatrudnienia.
Obiecałeś mi 20% miesięcznych przychodów zamiast stałej stawki.
Zanim się pojawiłaś, odnosiliśmy straty.
Zapłaciłbym ci, nawet jeśli byśmy nic nie zarobili.
Dobrze wyszło.
Mamy tyle klientów, że się nie wyrabiamy.
Potrzebujemy pomocy kuchennej i kelnera na weekendy.
- Dobra. - Wstawię ogłoszenie.
Jeszcze nie śpisz?
W ogóle nie spałaś czy przed chwilą wstałaś?
Dzwoniłam do biura rekrutacji.
Powiedzieli, że nie złożyłaś dokumentów.
Dlaczego pracujesz dorywczo, a nie złożyłaś papierów?
- Mamo. - Co ty sobie myślisz?
Chcesz znowu złożyć podanie na Harvard?
Jestem tam menadżerką.
- Co? - Zatrudnili mnie na menadżerkę.
Nie rozumiem tego!
Dlaczego wolisz tam pracować zamiast iść na studia?
Czemu?
Chodzi o to,
o czym niedawno rozmawiałyśmy?
Pracuje tam chłopak, który ci się podoba?
Tak.
Jest właścicielem.
- Co to? - Wiem.
Podjęłaś już decyzję,
wiem, że cię nie namówię do zmiany zdania.
Spakowałam twoje rzeczy.
Wyprowadzasz się.
Mamo.
Chciałam, żebyś doświadczała
tylko dobrych rzeczy.
Ale
urodziłam się w biednej rodzinie i nie mam co ci dać.
Dlatego starałam się dobrze cię wychować.
Mamo.
Ale
okazałaś się taka mądra,
że stwierdziłam, że nie skończysz tak jak ja.
Mogłaś odziedziczyć po mnie wszystko, ale dlaczego akurat to?
- Nie wiesz, jak było mi trudno? - Nie jestem taka jak ty.
- Co? - Jestem inteligentna.
- Co? - I znajdę miłość, i odniosę sukces.
Czyli chcesz
pomóc mu rozwinąć jego biznes?
A potem co?
Zostaniesz żoną restauratora?
Nie tak mnie wychowałaś.
Nie chcę żyć czyimś marzeniem.
Twoim też nie.
Będę żyła dla siebie.
To moje życie.
- Yi-seo. - Dziękuję,
że dobrze mnie wychowałaś.
To nie potrwa długo.
Umiem więcej, niż myślisz.
Pójdę już.
Możesz się chwilę posmucić.
Yi-seo.
Już dawno skończyłaś pracę, co tu robisz?
Myślałam o tobie.
Co?
A ty co tak tu biegasz?
Lubię biegać.
To fajna trasa.
Coś się stało?
Doprowadziłam mamę do łez.
Czemu?
Bo nie chcę żyć tak, jak ona mi każe.
Miałam iść na dobre studia, pracować w korporacji
i wyjść za faceta z dobrej rodziny.
Nie spodobało jej się to, co robię.
Geun-soo powiedział mi,
że podjęłaś pracę zamiast iść na studia.
Czemu mnie nie powstrzymałeś?
Niech zgadnę.
Uszanowałeś mój wybór, bo to moje życie?
Nie.
Potrzebuję cię.
Jeśli twoja mama marzy, żebyś pracowała
w dużej korporacji,
może DanBam kiedyś się nią stanie.
Zabrzmiało egoistycznie?
Nigdy wcześniej
nikogo nie pocieszałem.
Pocieszyłeś mnie lepiej
niż cokolwiek innego.
Ale mnie zaskoczyłeś.
Nie sądziłam, że miałbyś odwagę powiedzieć coś takiego.
Cóż,
mam ciebie.
Na naszej kolacji mówiłeś, że DanBam
zostanie większą franczyzą niż Jangga.
- Tak. - To znaczy,
że chcesz zostać liderem branży gastronomicznej.
Osiągnę to.
Mówi się, że im większe marzenia, tym większy sukces.
Zawsze dotrzymujesz słowa, prawda?
To nie jest jakieś pierdololo?
Pie...
Co?
Osiągnijmy ten cel razem.
Dobrze.
Lepiej ci w czarnych.
Koleżanko.
DANBAM, GIMNASTYKA
- Przepraszam za spóźnienie. - Zaczynamy...
- Co? - Pofarbowałaś włosy?
No tak, włosy...
Prawie cię nie poznałem.
Mówiłam, że w ciemnych wyglądasz lepiej.
Ładnie ci.
Naprawdę. No nie?
Co? Chyba tak.
Pasują ci.
Czy pan
wysłał go do pracy u Saeroyiego?
Park Saeroyi.
To ciekawe.
Z jakiegoś powodu bardzo się nim przejmuję.
GUBGOO
KANDYDACI
Mamy mnóstwo zgłoszeń.
- W jeden dzień się nie wyrobimy. - Czemu?
Chce pan u nas pracować?
Tak, proszę pana.
Jestem wielkim fanem panny Jo.
Do widzenia.
Dobra.
Żaden kandydat mi się nie podoba.
Znalazłam ogłoszenie o pracę.
- Nadal kogoś szukacie? - Jesteś zatrudniona.
- Co? - Co?
To znaczy...
Dostała pani tę pracę.
Tak, szukamy kogoś. Saeroyi.
Koniec rozmowy.
Czy ty...
Dzień dobry.
Pracowała w barze Seok-cheona.
Czemu odeszłaś?
Niedługo wracam do szkoły.
Nie mam czasu pracować na pełen etat, szukam dorywczego zajęcia.
Dam z siebie wszystko. Proszę, zatrudnij mnie, Saeroyi.
Z chęcią...
Damy ci znać w wiadomości.
Co?
Dobrze, możecie do mnie napisać.
Będę czekać, Saeroyi.
Dobrze, do zobaczenia.
- Nie bierzemy jej. - Co?
- Czemu nie?
Instynkt.
Co to za instynkt?
Nie znajdziesz ładniejszej...
To znaczy, nie znajdziesz nikogo lepszego.
Yi-seo, co z tobą?
Kogo szukasz?
Zatrudnij ją. Jest fajna.
- Sześćdziesiąt siedem... - Zatrudnij ją.
Co ty o niej wiesz?
Dzień dobry.
Jeszcze zamknięte, ale nie znam angielskiego.
Przepraszam, jeszcze zamknięte.
Proszę wrócić o 17.
Co?
Pani jest właścicielką?
Mogę w czymś pomóc?
Przyszedłem na rozmowę w sprawie pracy kelnera.
Masz na imię Toni?
Tak, jestem Kim Toni.
Od dawna mieszkasz w Korei?
Od roku.
Dobrze mówisz po koreańsku.
Jestem Koreańczykiem. Po tacie.
Masz doświadczenie w pracy kelnera?
Nie mam.
- Co myślisz? - O nim?
Nie sądziłam, że mógłby tu pracować obcokrajowiec.
- Myślicie, że Saeroyi go zatrudni? - Yi-seo się nie zgodzi.
No nie wiem.
Może akurat...
Zatrudnijmy go.
- Co? - Musi trochę popracować,
żebyśmy zobaczyli, czy się sprawdzi.
To Itaewon, a tylko ja znam angielski.
Może nam pomóc.
Obcokrajowiec nam się przyda.
Jestem Koreańczykiem.
Jasne.
Możesz zacząć jutro?
Cool.
- Co? - Mogę zacząć od jutra.
Cool.
Skoro będziemy razem pracować, możemy rozmawiać swobodnie?
Cool.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Dzień dobry panu.
Sporo klientów. Obroty ostatnio wzrosły.
Pani Oh bardzo nam pomaga.
Niech pan nie kłamie. Na pewno trudno się z nią pracuje.
Powinniście się bardziej starać, gdy ja byłem menadżerem.
Rety.
Co tu pana sprowadza?
Pani Oh nie powinna już tu być?
- Wszystko się zgadza. - To dobrze.
Ten karton tam.
- Pójdziemy już. - Dziękuję.
Do widzenia.
Nie należy mi się jakieś wynagrodzenie?
Masz.
Czemu nagle się wyprowadziłaś?
Mama dowiedziała się, że pracuję.
Co?
Wyrzuciła cię z domu?
Chwila.
Słucham.
Co u pana?
U mnie w porządku.
Zerknął pan na moje zgłoszenie?
Naprawdę?
Dziękuję.
Cudownie.
Oczywiście.
Nasz lokal jest bardzo popularny.
Nie pracowałabym tam bez powodu.
Dobrze.
Dziękuję, panie reżyserze.
Załatwione.
Reżyser? Ze stacji telewizyjnej?
Czekaj.
Szefie.
Stacja wreszcie dostała nasze zgłoszenie.
Widziałeś je? Brzmi nieźle, co?
Gdzie jesteś?
Dobra. Chcą się z tobą jutro spotkać.
Naprawdę?
Świetnie, będę.
Cześć.
Cześć, Soo-ah.
Chyba wydarzyło się coś dobrego.
Nasz lokal pojawi się w programie Najlepszy Pub.
Najlepszy Pub?
Ten program kulinarny?
Tak. Słyszałaś o nim? Podobno to nowy program.
Czyli jakoś udało ci się tam wcisnąć.
Podobno przyjmują tylko restauracje franczyzowe.
Yi-seo się spisała.
Ostatnio wróciłaś do domu bez problemów?
Przepraszam.
Upiłam się i zrobiłam zamieszanie.
Co?
Nic.
Dzięki tobie czuję się o wiele lepiej.
Co?
Powiedziałeś mi,
że po prostu staram się mieć jak najlepsze życie.
Tak.
Saeroyi.
Nadal będę
żyć pełnią życia.
Dotąd żyłam jako pracownica Janggi.
I nadal będę tak żyć.
Soo-ah.
Dziękuję za wszystko, co dla mnie zrobiłeś.
Powinno przestać ci
na mnie zależeć.
Co zrobisz z Park Saeroyim?
W sensie?
Ostatnio jest wkurzający.
Mam się go pozbyć?
To były więzień. Wyrzucili go ze szkoły i stracił ojca.
Mógł się zamknąć w sobie,
a powodzi mu się dobrze.
Mówiłeś, że trudno radzić sobie z kimś, kto ma cel.
Tak.
Możliwe, że pewnego dnia DanBam stanie się znaną marką.
No właśnie.
- Zanim zostanie zagrożeniem... - I nic więcej.
Co?
Pracuje się dla pieniędzy.
Każdy to potrafi.
Ale jest też kolejny poziom.
Kolejny poziom?
Gdy pieniądze
zarabiają się same.
Można zbudować taki system albo inwestować.
Jest wiele różnych sposobów.
Największą różnicę
robi sposób myślenia.
On pracował sumiennie i bez ustanku.
To duże osiągnięcie tylko dla zwykłych ludzi.
Dziesięć lat to kawał czasu.
Przez ten okres udało mu się otworzyć tylko jeden bar.
Nie będzie dla nas
żadnym zagrożeniem.
To dlaczego się nim aż tak przejmujesz?
Słyszałem, że interesuje cię pani Oh.
Warto poświęcić jej czas.
Czy...
- Mówisz poważnie? - Tak.
Jeśli sprawisz, że dołączy do naszej rodziny,
nie zaaranżuję ci małżeństwa.
Ale co Park Saeroyi ma wspólnego z Soo-ah?
Jest moim narzędziem.
Co?
Narzędziem, dzięki któremu sprawdzę, czy pani Oh jest po mojej stronie.
Niczym więcej.
Narzędzie...
Jest tylko narzędziem.
Narzędziem...
Przepraszam.
NAZWA PROGRAMU NAJLEPSZY PUB
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Właściciel DanBam?
Tak.
Miał tu przyjść mój konkurent.
Chodziło o niego?
Znacie się?
Jest tyle znanych restauracji.
Taka mała knajpka
tylko pogrąży program.
Przecież nie jesteście jakimiś arcywrogami.
Jesteśmy wrogami.
Rety...
Proszę usiąść.
Jak ci się wiedzie?
Ładnie ostatnio wyglądałeś z Soo-ah.
Co?
Spotkałeś się z nią w Itaewon. Minęło dziesięć lat...
Utrzymywaliście kontakt przez dziesięć lat?
Co was łączy?
Wiedziałeś, że mam Soo-ah na oku?
Biorąc pod uwagę jej przeszłość i moją pozycję,
nie planowałem się z nią żenić.
Ale niestety mój ojciec też ją polubił.
Uważa, że jest warta zachodu.
Pewnie się nad tobą zlitowała i kilka razy z tobą gadała.
Zakochałeś się w niej?
To przecież oczywiste, że robiła to z litości.
Zastanów się. Wolałaby wyjść za spadkobiercę Janggi
czy umawiać się z byłym więźniem, który ledwo skończył gimnazjum?
Nie wiem.
Ale na pewno nie chciałaby mordercy.
Boisz się konkurencji
byłego więźnia, który ledwo skończył gimnazjum?
Rany.
Co jeszcze mówił mój ojciec? Coś o tobie.
Ciężko pracujesz od dziesięciu lat,
a udało ci się jedynie otworzyć małą knajpę.
Powiedział, że nigdy nie będziesz dla nas zagrożeniem.
„Park Saeroyi
to narzędzie, za pomocą którego sprawdzę stanowisko Soo-ah”.
Jesteś tylko tym.
Przejrzyj na oczy.
Znaj swoje miejsce.
Soo-ah ma przez ciebie problemy w pracy.
Nie bądź taki samolubny.
I nie przeceniaj się.
Słucham.
Co tak długo nie odbierasz?
Jestem zajęta.
Po co dzwonisz?
Jesteś w Itaewon?
Tak, a co?
Z tym dupkiem?
- Przestań. - Spotkałem go dzisiaj.
Park Saeroyi.
Znasz program Najlepszy Pub?
Prowadzę z nimi rozmowy.
On też przyszedł do stacji.
Chcę dać mu nauczkę.
- Czy ty... - Zapomnij o tym dupku.
Tu nie chodzi tylko o mnie. Jeśli mój ojciec się dowie...
Kretyn.
Jak to?
Trzymaliśmy się harmonogramu.
Skąd taka nagła zmiana?
Nie, ja...
Rozumiem.
Niech pan chociaż powie dlaczego.
Chcę wiedzieć.
Panie reżyserze?
Halo?
Przeraziłaś mnie.
Co powiedział?
Program...
został anulowany.
Jesteś.
Szefie.
Coś się stało w siedzibie stacji?
DANBAM
Soo-ah ma przez ciebie problemy w pracy.
Nie bądź taki samolubny.
Wiem,
kto wezwał policję do twojej knajpy.
To byłam ja.
Dotąd żyłam jako pracownica Janggi.
I nadal będę tak żyć.
Co się stało?
Ten program...
Ciężko nad tym pracowałaś. Wybacz.
Nie szkodzi.
Jest wiele innych programów.
Co się stało?
Pokłóciłeś się z reżyserem?
Co się stało? Co to za mina?
Przejdziemy się?
Jasne.
Nie powiesz mi, co się stało?
Nic się nie stało.
Możesz mi powiedzieć.
Saeroyi.
Cześć.
Jesteście na randce?
No coś ty.
Sprawdzam, co się dzieje w innych knajpach.
Za dnia pracujesz w biurze,
a wieczorami przyjeżdżasz pracować do Itaewon.
Musisz być wykończona.
Mam dobrą premię.
- Skończyłaś pracę? - Tak.
Cóż...
Jeśli chodzi o program...
Nic się nie stało.
Wystąpimy innym razem.
To niejedyny program na świecie.
Co?
Ucieknie ci ostatni autobus. Wracaj do domu.
Idziemy?
Musiało się stać coś ważnego.
Dlaczego?
To nie w twoim stylu.
Wiem.
Wiem, że jestem frajerem.
To dlaczego to zrobiłeś?
Czuję się jak pod ścianą.
Aż tak ci na niej zależy?
Co?
Wiesz, że doniosła na ciebie na policję.
A mimo to traktujesz ją tak samo.
Znowu będziesz gadać o jakiejś zdradzie?
Jest zimno, chodźmy.
Mama mówiła mi,
że w tych czasach dobre oceny nie gwarantują sukcesu.
Pozwalała mi się uczyć wielu rzeczy,
sportów, muzyki, go i tak dalej.
Lubiłam grać w go, więc sporo siedziałam nad tą grą.
Ale nawet jeśli grałam z kimś o wiele lepszym ode mnie,
nigdy nie dodawałam sobie przewagi.
Czyli już wtedy byłaś odważna.
Ale ostatnio czuję,
że nie gram uczciwie.
- Nie grasz uczciwie? - Chodzi o zawieszenie działalności.
To nie ona zadzwoniła na policję.
Co?
Zrobił to ktoś inny.
Kto?
Ktoś, komu zalazłam za skórę.
Wracaj już, później do ciebie dołączę.
Bez względu na to, z kim grałam,
w końcu wygrywałam.
Dlatego
nie poddam się.
Wiem,
jak nienawidzisz Janggi.
Możesz mną za to gardzić.
Soo-ah ma przez ciebie problemy w pracy.
Nie bądź taki samolubny.
Powinno przestać ci
na mnie zależeć.
Co?
Coś się stało?
Skąd ten pośpiech?
Nasza rozmowa...
To nie ty zadzwoniłaś na policję.
O czym ty mówisz?
Dlaczego?
Czemu mnie okłamałaś?
Saeroyi.
Chcesz, żebym cię znienawidził?
Mówiłam ci.
Prezes Jang cię obserwuje.
A ja tam pracuję...
Przepraszam.
To ja byłem egoistą.
Patrzyłem tylko na siebie.
Mówiłam ci.
Nie powinno ci na mnie zależeć.
Przepraszam, że musiałaś wybierać
między Janggą a mną.
- Puść mnie. - Chwila.
Wiem, że jest trudno.
Ale wytrzymaj jeszcze trochę.
Muszę już iść.
Nie obchodzi mnie, co mi zrobisz.
Mówiłem ci.
Nie przejmuj się mną.
Cokolwiek zrobisz, dam sobie radę.
Żebyś nie cierpiała,
ja...
zniszczę Janggę.
Zwolnisz się i wreszcie będziesz spokojna.
Kretyn.
Ciężko pracujesz od dziesięciu lat,
a udało ci się jedynie otworzyć małą knajpę.
Powiedział, że nigdy nie będziesz dla nas zagrożeniem.
LEE HO-JIN
SAEROYI
Czemu dzwonisz tak późno?
Chcę spytać o mój fundusz hedgingowy.
Ostatnio trochę spadł, ale na pewno się niedługo odkuje.
Ile mam w sumie razem z inwestycjami w Janggę?
Chwileczkę, sprawdzę to.
Razem ze środkami zainwestowanymi osiem lat temu...
masz 1,9 miliarda wonów.
Zainwestuj wszystko w Janggę.
- Panie prezesie. - Co było tak pilne?
Przejrzałem rejestr akcjonariuszy, o który pan pytał.
Musi pan to zobaczyć.
LISTA AKCJONARIUSZY
PARK SAEROYI HANNAM-DONG, YONGSAN-GU, SEUL
Co?
Kwota?
Razem 1,9 miliarda wonów.
W czym problem?
Co to za kwota?
Zainwestował w naszą firmę
osiem lat temu, gdy ceny naszych akcji spadły.
Dziś rano zainwestował 600 milionów.
Osiem lat temu?
Nagranie się rozprzestrzeniło
i spowodowało spadek akcji Janggi,
ogólnokrajowy bojkot i...
Czułem, że jestem głodny.
Pora coś zjeść.
Co?
DANBAM
Dzień dobry. Moment.
Otwieramy za 15 minut.
Tata.
Co? Co ty tu robisz?
Czyli pan jest ojcem Geun-soo.
Jestem Choi Seung-kwon, pracuję z Geun-soo.
Osiem lat temu
zapewne dostałeś odszkodowanie za śmierć ojca.
I od razu zainwestowałeś w Janggę?
Musiałeś to dobrze przemyśleć.
Miałem cię za zwykłego kota,
ale jesteś co najmniej rysiem.
Jeszcze trudno to stwierdzić.
Ale z pewnością jesteś wkurzającym dzieciakiem.
SŁODKA NOC
Myślałem, że zepchnąłem cię na dno, gdy wyleciałeś ze szkoły i cię zamknęli.
Ale widzę to w twoich oczach.
Gdy wyznaczy sobie cel,
zawsze go osiąga, nawet jeśli trochę to potrwa.
Czyli chcesz mnie zniszczyć.
To zabawne, że w tym wieku
targają mną takie emocje.
Dzień dobry, witamy w DanBam.
Chciałem się z tobą spotkać.
Ja z panem też.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA SEO EUN-SOO I JUNG YOO-MIN
Co oznacza ta poranna inwestycja?
Widzę, że pana niepokoję.
Możesz się ze mną podzielić nawet osobistymi sprawami.
Chcę cię wspierać.
Jeśli tak bardzo chcesz mnie zdobyć,
przejmij Janggę.
Dość. To nie twoje miejsce.
Gdzie jest moje miejsce?
Jangga to moje miejsce?
W walce liczy się pierwszy cios.
I najlepiej zadać go niepostrzeżenie.
To pani powinna zostać prezesem Janggi.
Umiem go przejrzeć.
Napisy: Małgorzata Fularczyk